maandag 10 oktober 2016

Psychoanalyse van Freud

Hallo lezers!

Vandaag ga ik het hebben over de psychoanalyse van Freud.

Freud was de eerste die een vorm van psychotherapie heeft ontwikkeld, die psychoanalyse heette. Nu heet dit psychodynamische therapie. Deze therapie helpt mensen om inzicht te krijgen en een oplossing te vinden voor onbewuste conflicten uit de jeugd.

Freud ontdekte dat patiënten niet alleen op hem als behandelaar reageerden, maar dat die reacties een weerspiegeling vormden van hun gevoelens en attitudes tegenover andere belangrijke mensen in hun leven. Freud meende dat een overdrachtsrelatie een manier is om conflicten die tijdens de kindertijd tussen de patiënt en zijn ouders zijn ontstaan, opnieuw beleven. Er is hier sprake van een tweerichtingsverkeer. Hij besefte dat hij onbewust onderliggende gevoelens overdroeg. Dit noemt hij de tegenoverdracht. Hoewel de analyse van de overdracht een cruciaal element is van de psychoanalytische therapie, duurt het gewoonlijk maanden of jaren voordat een overdrachtsrelatie ontstaat. Een overdrachtsrelatie is in de psychoanalyse de overdracht of generalisatie van gevoelens en attitudes van de cliënt tegenover belangrijke mensen in zijn leven naar de analyticus.

Freud onderscheidde in onze persoonlijkheid drie psychische structuren: id, ego en superego. Het id is de oorspronkelijke psychische structuur die vanaf de geboorte aanwezig is. Hier bevinden zich onze lagere driften en instinctieve impulsen. Het werkt volledig in het onbewuste en volgens het lustprincipe; het eist directe behoeftebevrediging.

Later komt het ego tot ontwikkeling, dit verzint realistische manieren om met frustraties om te gaan. Het probeert de eisen van het id onder controle te krijgen en het gedrag zo aan te sturen dat het voldoet aan de sociale normen en verwachtingen. Het rekening hiermee houden noemen we het realiteitsprincipe. Als we de morele normen en waarden van onze ouders en andere belangrijke personen internaliseren, dan is dat de ontwikkeling van het superego. Dit is het geweten, als het superego vindt dat het ego zijn morele normen heeft overtreden, deelt het straffen uit in de vorm van schaamte. Het ego probeert de behoeftes van het id te bevredigen, zonder de morele normen van het superego te overtreden.

Het ego bevindt zich deels in het bewuste en deels in het onbewuste van de persoonlijkheid. Het onbewuste deel van het ego is een soort waakhond die de impulsen van het id controleert. Het gebruikt afweermechanismen (psychologische beschermingsmechanismen) om te voorkomen dat sociaal onacceptabele impulsen in het bewuste terecht komen. In dit filmpje wordt nogmaals de theorie van Freud uitgelegd. https://www.youtube.com/watch?v=1Vs8uE8_02E


Dit was mijn blog voor vandaag. Tot de volgende blog!

1 opmerking:

Unknown zei

een goed stuk! met voorbeelden, onderbouwing en een bronvermelding!